Φόρτωση περιεχομένου...
Φόρτωση περιεχομένου...
Microtasks εναντίον macrotasks, καταστάσεις Promise, αλυσίδες then/catch και η σύνταξη async/await.
Η JavaScript είναι single-threaded, αλλά χειρίζεται χιλιάδες ταυτόχρονες λειτουργίες (requests, timers, I/O) χάρη στο event loop. Κατανόησέ το και ο ασύγχρονος κώδικας παύει να είναι μαγεία.
Ο κανόνας προτεραιότητας: πρώτα τρέχει όλος ο σύγχρονος κώδικας, μετά οι microtasks (Promises, queueMicrotask) και τέλος οι macrotasks (setTimeout, I/O):
const order = [];
order.push('sync');
setTimeout(() => order.push('timeout'), 0);
Promise.resolve().then(() => order.push('microtask'));
order.push('end');
setTimeout(() => console.log(order.join(',')), 10); // 'sync,end,microtask,timeout'Ακόμη και με καθυστέρηση 0, το setTimeout περιμένει — οι microtasks προηγούνται πάντα.
Μια Promise είναι pending → καταλήγει fulfilled (με τιμή) ή rejected (με σφάλμα). Με then/catch χτίζετε αλυσίδες:
fetchLesson('intro')
.then((lesson) => lesson.title)
.then((title) => console.log(title))
.catch((err) => console.error('Load failed:', err.message));Κάθε then επιστρέφει νέα Promise — γι' αυτό η αλυσίδα δουλεύει. Το catch στο τέλος πιάνει σφάλμα από οποιοδήποτε προηγούμενο βήμα.
Μια async συνάρτηση επιστρέφει πάντα Promise. Το await «παγώνει» μόνο τη δική της εκτέλεση, όχι όλο το thread:
async function showTitle(slug) {
try {
const lesson = await fetchLesson(slug);
console.log(lesson.title);
} catch (err) {
console.error('Load failed:', err.message);
}
}Το try/catch γύρω από await αντικαθιστά το .catch() — προτίμησέ το για γραμμική, αναγνώσιμη ροή.
const order = [];
order.push('sync');
setTimeout(() => order.push('timeout'), 0);
Promise.resolve().then(() => order.push('microtask'));
order.push('end');
setTimeout(() => console.log(order.join(',')), 10);Τι τυπώνει η τελευταία γραμμή;
then επιστρέφει νέα Promise· το τελικό catch καλύπτει όλη την αλυσίδα.async/await + try/catch είναι ο ευανάγνωστος τρόπος γραφής ασύγχρονης ροής.